মুখ্য পৃষ্ঠা
01/05/2610:19
কলিজাত দুখৰ দাগ
সীমাহীন সমুদ্ৰৰ সিপাৰে
বিচাৰিব মন যায় মমতাৰ শিৰৰ সেন্দুৰ ;
অসীমত হেৰাল তাহানিতে এদিন
প্ৰেম জীৱনৰ আকোলতা মোৰ !
হৃদয়ে উচুপে মমতাৰ বিৰহত
বাউলি বতাহত জীৱন তিক্ত ;
ৰিক্ত হিয়াই শূন্যত বিছাৰে
হেৰায় যোৱা জীৱনৰ ছন্দ !
মনৰ গুপুতত বিৰহে ওমলে
দুখৰ বতাহে কোবালে জীৱন চাকি ;
পুৰ্ব্বাচলত ওলাবনে সুখৰ সুৰুয
শেষ হওঁক অজানিতে দুখৰ ৰাতি !
© ৰাজু কলিতা
10/09/14
